Green Zebras, Kwiatkowskiego 4, Wroclaw (2026)

04/05/2026

NIedawno opublikowano ciekawe wyniki badań genetycznych zrealizowanych przez dwa międzynarodowe zespoły. Dostarczają one przełomowych informacji na temat relacji człowieka i psa w minionych tysiącleciach.
Według najnowszych odkryć popartych analizą DNA kości, już 15 800 lat temu psy były udomowione, na co wskazują znalezione w Turcji szczątki psiego szczeniaka, który został pochowany razem z człowiekiem.
Drugi ze wspomnianych zespołów badawczych, w ramach największego jak dotąd badania genetycznego szczątków zwierząt psowatych dostarczył dowodów na to, że psy na terenie Europy zostały udomowione co najmniej 14 200 lat temu.
Dzięki tym odkryciom wiemy już na pewno, że pies został udomowiony jeszcze w czasach ostatniej epoki lodowcowej, czyli długo przed rewolucją neolityczną, która wiązała się z rolnictwem i osiadłym trybem życia.
Praca naukowców dostarcza dowodów archeologicznych na to, że łowcy-zbieracze nie tylko karmili psy (między innymi rybami, które sami regularnie spożywali) ale też organizowali im rytualne pochówki. Wiemy też, że psy były jedynymi udomowionymi zwierzętami w okresie paleolitu.
Przed wspomnianymi badanami wykazano, że psy towarzyszyły ludziom około 10 900 lat temu.
Do tej pory naukowcy mierzyli się i częściowo nadal mierzą, z problemem rozróżnienia kości psów oraz wilków. Jednak dzięki użyciu zaawansowanych narzędzi genetycznych na wiele pytań udało im się znaleźć odpowiedź. Zastosowano technikę hybridisation capture, która umożliwiła uzyskanie DNA zwierząt nawet z próbek silnie zanieczyszczonych bakteriami.
Wyniki opublikowanych badań dostarczają nam nie tylko dowodów na to, że pies towarzyszył człowiekowi co najmniej od kilkunastu tysięcy lat. Sugerują również silną międzygatunkową więź emocjonalną.
Artykuły opisujące oba wspomniane odkrycia ukazały się 25 marca 2026 roku w czasopiśmie Nature. Zachęcamy do lektury.

Źródła:
1. Bergström, A., Furtwängler, A., Johnston, S. et al. Genomic history of early dogs in Europe. Nature 651, 986–994 (2026). https://doi.org/10.1038/s41586-026-10112-7
2. BBC News. Human–dog bond dates back 15,000 years. 2026.
https://www.bbc.com/news/articles/cn0ky1n791go
3. Marsh, W.A., Scarsbrook, L., Yüncü, E. et al. Dogs were widely distributed across western Eurasia during the Palaeolithic. Nature 651, 995–1003 (2026). https://doi.org/10.1038/s41586-026-10170-x
4. National Geographic Polska. Przełomowe badanie genetyczne: wiemy, kiedy pies stał się najlepszym przyjacielem człowieka. 2026.
https://www.national-geographic.pl/przyroda/przelomowe-badanie-genetyczne-wiemy-kiedy-pies-stal-sie-najlepszym-przyjacielem-czlowieka/
5. The Guardian. Bond between dogs and humans dates back more than 15,000 years, study finds. 2026.
https://www.theguardian.com/science/2026/mar/25/bond-dogs-humans-dates-back-15000-years-study-finds

28/04/2026

Dzisiaj w cyklu „statystyka tygodnia” przyglądamy się temu, co łączy psa i człowieka pod względem genetycznym.

Człowiek i pies mają co najmniej 17 661 wspólnych genów zwanych ortologami (Wang et al., 2013). Nazwą tą określa się geny, które występują u różnych gatunków dzięki pochodzeniu od wspólnego genu przodka i zazwyczaj zachowują podobną funkcję biologiczną u tych gatunków.

Badanie ortologów poszerza naszą wiedzę dotyczącą chorób występujących zarówno u psów jak i ludzi. Na przykład mutacje w pewnych genach występujących u ludzi i psów powodują podobne typy nowotworów u obu gatunków. Obserwacje i wnioski płynące z zastosowanych leków bądź terapii u ludzi umożliwiają wsparcie w leczeniu psów i odwrotnie.

O medycynie translacyjnej możemy mówić nie tylko w przypadku nowotworów. Innym jej przykładem jest przełomowe odkrycie z roku 1999. Dzięki badaniom narkolepsji u dobermanów naukowcy odkryli gen zaangażowany w interakcję między układem nerwowym a układem odpornościowym. Znaleziono nowe argumenty dla potwierdzenia wysuwanych od dawna przypuszczeń na temat autoimmunologicznych przyczyn narkolepsji typu pierwszego u ludzi. W marcu tego roku opublikowano wyniki badań próbek pobranych z mózgów zmarłych dawców chorujących na narkolepsję. Znaleziono kolejne dowody na autoimmunologiczne podłoże tej choroby (Shan et al., 2026).

Wiele innych gatunków również dzieli z człowiekiem wspólne geny. Jednak w przypadku psa sytuacja jest wyjątkowa: tysiące lat koegzystencji jest bowiem dodatkową wartością. Wspólne środowisko życia stanowi grunt dla lepszego wnioskowania niż na podstawie modeli laboratoryjnych np. myszy. Przypuszcza się, że wspólne środowisko mogło też oddziaływać na podobny zestaw genów w ludzkim i psim genomie.

Ponadto udomowienie psów spowodowało, że zaczęły one jeść więcej pokarmów roślinnych kosztem pokarmów zwierzęcych. W związku z tym badacze przewidują, że wpłynęło to na selekcję naturalną genów odpowiedzialnych za metabolizm i trawienie.

W ubiegłym miesiącu opublikowano wyniki dużego badania genetycznego, które dostarcza ciekawych informacji na temat relacji człowieka i psa w ubiegłych tysiącleciach. O tym odkryciu opowiemy już niebawem.

Źródła:
1. Dog Aging Project. Dog and Human Genetics: Similarity and Difference. (n.d.). https://dogagingproject.org/dog-and-human-genetics-similarity-and-difference
2. Langschied, F. et al. A Multi-level Perspective on the Evolution of Orthologs and Their Functions. J Mol Evol 93, 720–729 (2025). https://doi.org/10.1007/s00239-025-10276-2
3. Ling, L. et al. The Sleep Disorder Canine Narcolepsy Is Caused by a Mutation in the Hypocretin (Orexin) Receptor 2 Gene. Cell 98 (3): 365-376 (1999). https://doi.org/10.1016/S0092-8674(00)81965-0
4. Shan, L. et al. Increased Numbers of CD4+ T-Cells in the Hypocretin/Orexin Region of Narcolepsy Type 1. Ann Neurol, 99: 1173-1178 (2026). https://doi.org/10.1002/ana.78199
5. Wang, Gd. et al. The genomics of selection in dogs and the parallel evolution between dogs and humans. Nat Commun 4, 1860 (2013). https://doi.org/10.1038/ncomms2814

21/04/2026

W tym tygodniu startujemy z nowym cyklem postów, w którym przybliżamy liczby istotne dla dobrostanu zwierząt towarzyszących. Będą to fakty dotyczące zdrowia psów i kotów a także ich diety, jakości życia i nie tylko. Zapraszamy do lektury.
Dziś chcemy przedstawić dane dotyczące zespołu zaburzeń poznawczych u psów (Canine Cognitive Dysfunction – CCD), potocznie nazywanego psią demencją.
📌„Gdy dwa psy mają taki sam status sterylizacji, problemy zdrowotne, typ rasy i poziom aktywności, ryzyko CCD jest o 52 procent wyższe u psa, który jest o rok starszy, niż u tego, który jest o rok młodszy”*
Są to słowa Sarah Yarborough, głównej autorki badania opublikowanego w czasopiśmie Scientific Reports.**
Wyniki pochodzą z badania o imponującej skali. Źródłem danych były ankiety wypełniane przez właścicieli aż 15 000 psów w ramach Dog Aging Project. Jest to długofalowa inicjatywa badawcza zapoczątkowana w USA w 2014 roku, śledząca proces starzenia się psów na przestrzeni lat.
📌 CCD to choroba neurodegeneracyjna, porównywana do choroby Alzheimera u ludzi. Objawia się m.in.:
• zaburzeniami pamięci i dezorientacją,
• zmianami w zachowaniu,
• problemami z rytmem snu i czuwania.

*Cytat pochodzi z artykułu National Geografic:
https://www.nationalgeographic.com/animals/article/dogs-risk-of-dementia-increases-with-age
**Wspomniany artykuł opublikowany w Scientific Reports, zachęcamy do przeczytania:
https://www.nature.com/articles/s41598-022-15837-9

15/04/2026

Dzisiaj polecamy zapoznanie się z raportem Official AHNTI 2026 Booklet, przygotowanym przez Stonehaven Cozmix Group, stanowiącym interesujące spojrzenie na rynek weterynaryjny oraz kondycję i kierunki rozwoju sektora animal health.

Poniżej kilka wniosków z raportu dotyczących zwierząt towarzyszących.

Rynek terapii dla zwierząt towarzyszących ma rosnąć w tempie 10,6% CAGR w latach 2025-2030, przekraczając tempo wzrostu całego rynku zdrowia zwierząt towarzyszących wynoszące 7,0% w tym samym okresie. W poprzednich latach wzrost całego rynku był związany między innymi ze zwiększoną liczbą właścicieli zwierząt (w tym efektem pandemii COVID-19), a w kolejnych latach większą rolę mają odgrywać innowacje.

W strukturze rynku podzielonego wg rodzajów produktów leczniczych dla zwierząt towarzyszących leki przeciwpasożytnicze pozostają największą kategorią (45% obecnie, 42% prognozowane na 2030 r.).

Autorzy omawianego raportu wyróżniają trzy główne obszary terapeutyczne: kardiologia, leczenie stanów zapalnych i bólu oraz dermatologia. Reszta terapeutyków przedstawiona jest zbiorczo, przy czym najwięcej startupów weterynaryjnych koncentruje się na poszukiwaniu rozwiązań z obszarów leczenia bólu, chorób onkologicznych oraz leczenia urazów narządu ruchu.

Z wymienionych obszarów terapeutycznych dominujący jest segment dermatologii. Osiągnął on ok. 2,7 mld USD wartości w 2025 r. (stanowi to 35,06% wszystkich segmentów rynku zwierząt towarzyszących) i ma rosnąć w tempie 8,7% CAGR w latach 2025–2030. W obszarze leczenia bólu prognozowany jest wzrost leków biologicznych przy jednoczesnym spadku udziału NLPZ (CAGR 10,6% w latach 2025–2030).
Kardiologia jest wskazywana jako obszar o wysokim, niezaspokojonym zapotrzebowaniu, szczególnie u psów ras małych.

W publikacji przeanalizowano również leki generyczne. Według prognoz rynek tych leków będzie rósł poniżej całkowitego tempa wzrostu rynku zdrowia zwierząt, ze średnioroczną stopą wzrostu (CAGR) na poziomie 3,9% w latach 2025–2030.

Zachęcamy do lektury całego raportu:
https://ahnti-eu.com/ahnti-eu-2026/whats/content-hub

Chcemy podzielić się również naszymi refleksjami z AHNTI EU 2026 (Londyn), jako uzupełnienie wniosków płynących z raportu.

Robert Kołodziejczyk, Dyrektor Badań i Rozwoju, Green Zebras S.A.:
„Dyskusje potwierdzają, że sektor animal health wchodzi w fazę pogłębionej integracji pomiędzy dużymi organizacjami a wyspecjalizowanymi podmiotami technologicznymi. Coraz wyraźniejsze jest przesunięcie w kierunku przeciwciał monoklonalnych oraz precyzyjnej diagnostyki opartej na biomarkerach. Istotnym wątkiem była również praktyczna implementacja AI w analizie danych i procesach discovery. Równolegle rozmowy o partnerstwach R&D nabierają konkretnego, operacyjnego wymiaru.
Rynek dojrzewa, a selekcja pipeline’ów będzie w coraz większym stopniu oparta na jakości danych, rygorystycznej walidacji mechanizmów działania oraz mierzalnej przewadze technologicznej.”

26/03/2026

Czy koty mogą pomóc nam lepiej zrozumieć nowotwory u ludzi?

Na łamach czasopisma Science opisano ciekawy przykład podejścia do leczenia onkologicznego kotów. Międzynarodowy zespół ekspertów w dziedzinie medycyny weterynaryjnej, medycyny ludzkiej i genomiki stworzył pierwszą na świecie, tak szeroko zakrojoną mapę genetyczną nowotworów u kotów. To przełom - bo dotąd genetyka feline cancer była obszarem słabo poznanym, mimo że zwierzęta te, podobnie jak ludzie, chorują na wiele agresywnych form raka.

Oto co ukazały wyniki badań:
• Niektóre nowotwory występujące u kotów i ludzi wykazują uderzające podobieństwa na poziomie genetycznym.
• W szczególności zaobserwowano silne analogie między kocim rakiem gruczołu mlekowego a ludzkim rakiem piersi. Mutacje w genie FBXW7 wiążą się w obu gatunkach z gorszym rokowaniem.
• Niektóre terapie chemiczne okazały się skuteczniejsze u kotów z mutacją FBXW7 - co może otworzyć drogę do terapii, na której mogą skorzystać koty, psy oraz ludzie.
• Zaobserwowano również podobieństwa genetyczne w przypadku nowotworów krwi, kości, płuc, skóry, przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego.

Jak ujęła to współautorka badania, dr Latasha Ludwig:
„To potwierdza, że kot domowy to nie tylko ukochane zwierzę domowe, ale także ważny partner w walce z rakiem.”

To odkrycie dodatkowo wzmacnia ideę One Health – koncepcję zakładającą dwukierunkowy przepływ wiedzy między medycyną weterynaryjną i ludzką w celu przyspieszenia procesu znalezienia skutecznych metod leczenia chorób.
Opisane badania to ciekawy przykład tzw. medycyny translacyjnej, która jest obecnie bardzo popularna.

Źródła:
1. Bailey A. Francis et al. ,The oncogenome of the domestic cat.Science391,793-799(2026).DOI:10.1126/science.ady6651
2. https://news.cornell.edu/stories/2026/02/landmark-study-finds-striking-parallels-feline-human-cancers

11/03/2026

W tym tygodniu Robert Kołodziejczyk, kierownik działu Badań i Rozwoju w Green Zebras, uczestniczy w jednej z najważniejszych europejskich konferencji poświęconych odkrywaniu leków w oparciu o mechanizm induced proximity, w tym o mechanizm celowanej degradacji białek.

Są to nowatorskie podejścia terapeutyczne, stanowiące alternatywę dla klasycznego blokowania aktywności białek przy pomocy inhibitorów. Metodologia opiera się na specyficznym wymuszaniu oddziaływań pomiędzy białkami, które normalnie nie oddziałują ze sobą lub oddziałują bardzo słabo, wywołując określony efekt terapeutyczny, albo na selektywnym kierowaniu określonych białek do degradacji przez naturalne systemy degradacyjne komórki.

Konferencja gromadzi liderów branży biotechnologicznej i farmaceutycznej pracujących nad nową generacją leków, w tym nad technologiami umożliwiającymi selektywną degradację białek oraz precyzyjną modulację szlaków komórkowych.
Dla naszej spółki jest to doskonała okazja do wymiany wiedzy z ekspertami z całego świata, nawiązania kontaktów z najbardziej innowacyjnymi europejskimi zespołami biotechnologicznymi i farmaceutycznymi, a także śledzenia najnowszych trendów w obszarze proximity-based therapeutics.

26/02/2026

W przyszłym tygodniu weźmiemy udział w jednym z najważniejszych wydarzeń kształtujących sektor zdrowia zwierząt – Animal Health, Nutrition & Technology Innovation (AHNTI EU) w Londynie.

Robert Kołodziejczyk, Kierownik Działu Badań i Rozwoju w Green Zebras S.A., będzie reprezentował nas na tym forum, które gromadzi liderów branży zdrowia zwierząt i promuje innowacje w diagnostyce, żywieniu, biofarmacji i technologii.

AHNTI to przestrzeń, w której partnerstwa i inwestycje wspierają rozwój rozwiązań lepszych dla zwierząt, ludzi i planety, a branża zdrowia zwierząt ma okazję dzielić się wiedzą i nawiązywać wartościowe kontakty z najciekawszymi startupami, inwestorami i partnerami korporacyjnymi.

Cieszymy się, że możemy być częścią tego dynamicznego forum i reprezentować naszą firmę w tym inspirującym środowisku! 🌍🐾

13/02/2026

Żywienie psów i kotów - zacznijmy od podstaw:

1. Różnice
Prawidłowo skomponowana dieta psa różni się od właściwie zbilansowanej diety kota. Wynika to z innego zapotrzebowania na składniki budulcowe, energetyczne i odżywcze. Podstawowa różnica pomiędzy tymi gatunkami polega na tym, że koty są bezwzględnymi mięsożercami – ich organizmy wymagają składników występujących głównie w mięsie, natomiast psy potrafią metabolizować węglowodany lepiej niż koty i są w stanie przetrwać w oparciu o szerszy zakres pokarmów niż koty. Jednak dla optymalnego odżywiania potrzebują białek i tłuszczów zwierzęcych.

2. Wspólna zasada
Dieta zarówno kota jak i psa powinna być dostosowana do jego wieku, stanu fizjologicznego, poziomu aktywności oraz ogólnego stanu zdrowia. Karma podawana zwierzęciu musi zapewniać zaspokojenie jego zapotrzebowania na wszystkie potrzebne mu składniki pokarmowe (takie jak aminokwasy egzogenne, makro- i mikroelementy oraz witaminy) w odpowiedniej ilości. Zwierzęta potrzebują również stałego dostępu do świeżej wody. Prawidłowo zbilansowana dieta może zapobiegać niektórym chorobom, wspierać leczenie oraz przyspieszać proces powrotu do zdrowia.

3. Dieta w przebiegu chorób
Psy oraz koty zmagające się z różnego rodzaju problemami zdrowotnymi wymagają specjalnego sposobu odżywiania ze względu na występujące u nich dolegliwości, odmienne potrzeby organizmu oraz zażywanie leków. Dużym wsparciem okazuje się zastosowanie specjalistycznych mieszanek paszowych, nazywanych zwyczajowo karmą terapeutyczną lub weterynaryjną. Karma terapeutyczna (weterynaryjna) to produkt dietetyczny, opracowany w celu wspomagania leczenia lub łagodzenia objawów choroby u zwierząt. Nie jest to zwykła karma – jej skład jest ściśle dostosowany do konkretnych zaburzeń metabolicznych lub narządowych. Karmy terapeutyczne zalecane są wyłącznie po diagnozie i pod kontrolą weterynarza. Wśród dostępnych na rynku karm weterynaryjnych można znaleźć takie, które zostały opracowane w odpowiedzi na szczególne potrzeby żywieniowe w przebiegu chorób takich jak: przewlekła niewydolność wątroby, alergia, przewlekła choroba nerek, choroby narządów bądź układu ruchu.

Źródła:
1. Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/354 z dnia 4 marca 2020 r. ustanawiające wykaz planowanych zastosowań pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych i uchylające dyrektywę 2008/38/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG); dostęp: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A32020R0354
2. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie mieszanek paszowych dietetycznych; dostęp: https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20070710479

23/12/2025

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy Państwu spokoju, radości i chwili wytchnienia w otoczeniu najbliższych.

Niech Nowy Rok przyniesie wiele inspiracji, nowych możliwości i sukcesów — zarówno zawodowych, jak i osobistych.

Wszystkiego najlepszego życzy firma Green Zebras S.A.

11/12/2025

Łacińska nazwa rośliny to Symphytum officinale. Występuje ona powszechnie w Polsce. Spotkamy ją w prawie całej Europie, części Azji oraz w Ameryce Północnej.

W medycynie ludowej a także współcześnie, zastosowanie prozdrowotne ma korzeń żywokostu. Co ważne, można go używać jedynie zewnętrznie ponieważ stosowanie wewnętrzne niesie poważne ryzyko oddziaływania toksycznego ze względu na obecność alkaloidów pirolizydynowych. Ponadto substancje aktywne w nim występujące to między innymi: aminokwasy, alantoina, garbniki, fitosterole, triterpeny, saponiny, kwasy fenolowe, polisachardy.
To dzięki tym substancjom korzeń żywokostu posiada właściwości:
- przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe,
- regenerujące skórę, wspierające gojenie,
- ściągające,
- powlekające, łagodzące i kojące.

Przeprowadzono wiele badań wskazujących na przeciwbólowe działanie żywokostu. W jednym z nich zaobserwowano, spadek natężenia bólu pleców (Giannetti et al., 2010). Było to randomizowane, wieloośrodkowe badanie z podwójnie ślepą próbą wobec placebo skuteczności leczenia ostrego bólu pleców z użyciem maści zawierającej 35% wyciągu z korzenia żywokostu lekarskiego. W innym badaniu klinicznym otrzymano wyniki wskazujące na to, iż ekstrakt z korzenia omawianej rośliny może łagodzić objawy bólowe oraz zwiększać ruchomość kolana w przypadku choroby zwyrodnieniowej kolana. (Grube et al., 2007).

Ciekawostka:
W Gruzji spożywa się uprzednio ugotowane liście i kwiaty żywokostu (obecność toksycznych alkaloidów jest tam znacznie mniejsza niż w korzeniu). Jeszcze w początkach XX wieku Symphytum officinale znajdował zastosowanie kulinarne również w Polsce.

Źródła:
1. Zeszyty Apteczne, Ziołolecznictwo w praktyce, str. 235-236, Kraków 2019
2. Giannetti BM, Staiger C, Bulitta M i wsp. Efficacy and safety of comfrey root extract ointment in the treatment of acute upper or lower back pain: results of a double-blind, randomised, placebo controlled, multicentre trial. Br J Sports Med 2010; 44(9):637-41.
3. Grube B, Grünwald J, Krug L, Staiger C. Efficacy of a comfrey root (Symphyti offic. radix) extract ointment in the treatment of patients with painful osteoarthritis of the knee: results of a double-blind, randomised, bicenter, placebo-controlled trial. Phytomedicine. 2007 Jan;14(1):2-10.

4. https://lukaszluczaj.pl/gruzinskie-pchali-czyli-o-zjadaczach-zywokostu-i-jaskrow/
5. https://magazyn-kuchnia.pl/magazyn-kuchnia/7,121955,20404745,zywokost.html?disableRedirects=true

24/10/2025

Jesień rozgościła się na dobre. Jak sobie z nią radzić? Można na wiele sposobów – na przykład korzystając z produktów zawierających naturalne ekstrakty z roślin i grzybów. Dziś chcielibyśmy przybliżyć sylwetkę jednego z wielu przedstawicieli królestwa Funga, który znajduje się w katalogu ekstraktów Green Zebras.

Od tysięcy lat w tradycyjnej medycynie Wschodu reishi (Ganoderma lucidum) nazywany jest „grzybem nieśmiertelności”. W starożytnych Chinach określano go mianem „lingzhi”, co tłumaczy się jako „roślina duchowej mocy”. Był tak cenny, że jego wizerunek pojawiał się w sztuce, malarstwie i rzeźbie – symbolizował długowieczność, szczęście i boską harmonię. Cesarze dynastii Han wierzyli, że regularne spożywanie reishi może zapewnić im nieśmiertelność, dlatego grzyb ten często znajdowano w pałacach królewskich jako element rytuałów i dekoracji.
Dziś jego potencjał potwierdzają liczne badania naukowe.

📊 Wyniki wskazują, że ekstrakty z Ganoderma lucidum:
- mogą aktywować komórki układu odpornościowego dzięki zawartości polisacharydów i triterpenoidów (Chen et al., 2004);
- wykazują potencjał ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym (Kühnel et al., 2025);
- posiadają potencjał działania przeciwnowotworowego – mogą przyczyniać się do hamowania proliferacji i wspierania terapii onkologicznych (Boh et al., 2007);
- mogą działać hepatoprotekcyjnie i przeciwzapalnie, wspierając równowagę organizmu (Batra et al., 2013).

Składniki aktywne zawarte w omawianych grzybach (polska nazwa: lakownica żółtawa) obejmują wspomniane już triterpenoidy i polisacharydy, a także błonnik pokarmowy, oligosacharydy, peptydy i białka, alkohole i fenole, pierwiastki mineralne (takie jak cynk, miedź, jod, selen i żelazo), witaminy oraz aminokwasy (Batra et al., 2013).
Wysokiej jakości ekstrakty z lakownicy żółtawej stają się nie tylko częścią tradycji, ale również elementem nowoczesnego podejścia do zdrowia.

Środki ostrożności
Ekstrakt z grzybów reishi jest uznawany za bezpieczny dla zdrowia. Jednak ze względu na ograniczoną liczbę badań nie jest zalecany dla dzieci, kobiet w ciąży ani karmiących matek.
Osoby przyjmujące leki na stałe powinny zachować szczególną ostrożność. W razie wątpliwości warto skonsultować się z lekarzem, aby upewnić się, że stosowanie tego preparatu jest dla nas odpowiednie.

📚 Źródła:
1. Batra, P. et al. (2013). Ganoderma lucidum: A potential source for anticancer drugs. Anti-Cancer Agents in Medicinal Chemistry, 13(7), 939–949.
2. Chen, H. S. et al. (2004). Polysaccharides from Ganoderma lucidum and immunomodulation. Acta Pharmacologica Sinica, 25(11), 1387–1395.
3. Kühnel, H. et al. (2025). Ganoderma lucidum Extract Modulates Gene Expression Profiles Associated with Antioxidant Defense. Current Issues in Molecular Biology.
4. Boh, B. et al. (2007). Ganoderma lucidum and its pharmaceutically active compounds. Biotechnology Annual Review, 13, 265–301.

Green Zebras

04/05/2026

28/04/2026

21/04/2026

15/04/2026

26/03/2026

11/03/2026

26/02/2026

13/02/2026

23/12/2025

11/12/2025

24/10/2025

Adres

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Firmę

Skróty

Udostępnij

Kategoria