Život na granici BiH/CG-Stare staze bezvremenog nasljeđa i tradicije

06/08/2020

Već drugo ljeto, posjetioci Manitovca mogu besplatno da voze čamce na Zeti

16/07/2020

Još par fotografija iz Crne Gore. Prelijepi Manitovac.

11/05/2020

Francuska ostvarenja neizostavan su dio Evropskih dana filma❗️Uživajte u filmova čije su prikazivanje omogućili Ambasada Francuske u BiH i Francuski institut u BiH.
🎥 🎞 📽
Na ovogodišnjem, posebnom izdanju Francuskog festivala filma, publika ima priliku pogledati 20 filmova koji su prikazivani tokom posljednjih 10 godina održavanja festival❗️

Najavafestivala⬇
www.youtube.com/watch?v=7ePIuN16PY0

Link za festival ⬇
www.myfrenchfilmfestival.com

Moj francuski film festival traje do 25. maja❗️



Evropska unija u Bosni i Hercegovini
Ambassade de France en Bosnie-Herzégovine / Francuska ambasada u BiH
Institut français de Bosnie-Herzégovine/ Francuski institut u BiH
MyFrenchFilmFestival.com

09/05/2020

23/03/2020

20/11/2019

KANJON RIJEKE KOMARNICE
Komarnica je dio vodotoka rijeke Pive. Komarnica izvire pod Durmitorom i do ušća u Pivsko jezero teče kanjonom dubokim 600 metara i dugim oko 40 kilometara. U svom toku prima rijeku Pridvoricu i Bijelu.
Najatraktivniji dio rijeke Komarnice je Kanjon Nevidio, koji je dug oko 2 kilometra. Ulaz u kanjon Nevidio je na 935 m, a izlaz na 810 m nadmorske visine. Širina na pojedinim mjestima iznosi nevjerovatnih 25 centimetara.
Zbog svojih specifičnih karakteristika i nepristupačnosti, Kanjon Nevidio je bio dugo neistražen. Ozbiljniji pokušaji prolaska kroz uzanu dolinu preduzeti su u periodu između 1957.i 1964. godine, ali bez većeg uspeha. Prvi pokušaj 1957. bio je djelo osoba iz „Geozavoda“ iz Beograda. Naredni pokušaj, takođe neuspio, izvela je grupa planinara i snimatelja iz Srbije i Crne Gore, 1965.godine, predvođena speleologom dr Jovanom Petrovićem. Visok vodostaj i nedostatak opreme spriječio ih je u osvajanju kanjona. Zbog toga je Nevidio nosio „titulu“ jedinog neistraženog i neosvojenog kanjona u Evropi.
U avgustu 1965.godine članovi PSD „Javorak“ iz Nikšića, ekipa od osam planinara i tri snimatelja opremljena ronilačkom i planinarskom opremom, prošla je kroz kanjon prvi put. Prolazak je trajao dva dana, a planinari su noćili u samom kanjonu nad liticama. Nakon njihovog uspjeha nekoliko ekspedicija je prošlo istim putem, a u novije vrijeme organizuju se turistički obilasci kanjona Nevidio.

CANYON OF RIVER KOMARNICA

The Komarnica River is the tributary of the River Piva. The Komarnica River originates at the foot of mountain Durmitor and reaches the mouth of Piva Lake by a 600 meters deep and about 40 kilometers long canyon. In its course, it receives water from the rivers Pridvorica and Bijela.
The most attractive part of the River Komarnica is a 2 kilometers long Canyon Nevidio . The canyon begins at an altitude of 935 meters, and ends at 810 meters above the see level. The width in some places is only 25 centimeters.
Due to its specific characteristics and inaccessibility, the canyon had remained unexplored for the long time. First serious but unsuccessful attempts to conquer the canyon were between 1957 and 1964. The first attempt was carried out in 1957 by a group of people from "Geozavod" Belgrade. Another, also unsuccessful attempt, carried out by a group of mountaineers and cameramen from Serbia and Montenegro, led by a speleologist Dr. Jovan Petrović, was in 1957. Lack of proper equipment and a high water level prevented them from accomplishing their goal. Thus, the Canyon Nevidio had a reputation of the last unexplored and unconquered canyon in Europe.
In August 1965, members of MSS "Javorak" from Nikšić, eight mountaineers and three cameramen with diving and mountaineering equipment, passed through the canyon for the first time. It took them two days to pass through it and the mountaineers spent a night on the cliffs above the canyon. After their success, several expeditions have passed along the same route, and lately there are guided tours to the Canyon Nevidio.

20/11/2019

HADŽI ISMAILOVA DŽAMIJA

U Nikšiću su postojale četiri džamije: Pašina džamija, Hadži Danuša, Donjogradska i džamija u Grudskoj mahali. Jedina je ostala sačuvana ona u Grudskoj mahali. Džamija u gradu Nikšiću, koja i danas postoji, smještena je u Grudskoj mahali. Ovu bogomolju podigao je o svom trošku nikšički trgovac hadži Ismail Lekić, iz grudskog bratstva Mehmednikića, 1807.godine (1219. po hidžri). Podignuta je na mjestu džamije koja je oštećena prilikom crnogorsko-ruskog napada na Nikšic 1807. godine.
Džamija u Nikšiću svjedoči o vremenu turske vladavine na ovim prostorima, a ujedno predstavlja znak tolerancije i skladnog života više vjera i konfesija. Kroz njenu istoriju se uči i o razvoju grada Nikšića, kako pod Turskom, tako i pod Crnogorskom vlašću.
Hadži Ismailova džamija je veoma jednostavna građevina. Kvadratna osnova je manjih dimenzija, a objekat je pokriven cetvorosvodnim krovom. Unutrašnjost džamije je takođe jednostavna.
U džamiju se ulazi kroz malo predvorje koje je podijeljeno na dva dijela, u desnom je smještena gusulhana, a u lijevom mektebska učionica, odnosno kancelarija imama ili nekog drugog službenika džamije.
Hadži Ismailova džamija је stavljena je pod zaštitu države 1952. godine kao istorijski spomenik, ne zbog svoje arhitektonske vrijednosti nego kao jedini spomenik kulture iz doba Turaka na teritoriji Nikšića.

HADŽI-ISMAIL'S MOSQUE

There were four mosques in Nikšić: Pasha's Mosque, Hadži-Danuš's Mosque, Donjogradska and the mosque in GrudaMahala . The only remaining mosque in the Town of Nikšić is located in Gruda Mahala. Hadži-Ismail Lekić, a trader from Nikšić, member of Mehmednikić brotherhood from Gruda, raised this place of worship at his expense in 1807 (1219 in the Islamic calendar). The mosque was erected in the same place where the other mosque had been damaged during the Montenegrin-Russian attack at Niksić in 1807.
The mosque in Niksić testifies of the Ottoman regime in these regions, and, at the same time, it is a symbol of tolerance and the harmonious life between multiple religions and nations. We can follow the development of Nikšić through its history, under the regime of both the Ottomans and the Montenegrins.
The Hadži-Ismail's Mosque is a very simple building. The square base is of smaller dimensions and the building is covered with a four-eaved roof. The interior of the mosque is also simple.

It is entered from a small lobby divided into two parts, on the right is a gusulhan , and, on the left, a mekteb classroom , that is, the office of the imam or some other servant of the mosque.
In 1952, the Hadži Ismail's Mosque was put under the protection of the state as a historical monument, not because of its architectural value, but as the only cultural monument from the Ottoman's period on the territory of Niksić.

20/11/2019

CRVENA STIJENA
Arheološki lokalitet Crvena stijena posjeduje najduži arheološki kontinuitet u čitavoj Evropi, počev od paleolita, neolita, mezolita i metalnog doba. Crvena stijena je stoga potencijalno jedno od najznačajnijih arheoloških nalazišta na kontinentu.
Ovo arheološko nalazište je iz doba paleolita, a pećina je otkrivena 1954.godine.
Crvena Stijena je najznačajniji praistorijski lokalitet na teritoriji Crne Gore sa kulturnim depozitom debljine preko 20m formiranim u vremenskom rasponu od predmusterijena do bronzanog i gvozdenog doba.
Nalazište pruža gotovo jedinstvenu priliku za otkrivanje informacija o protokulturnoj organizaciji srednjeg paleolitskog (neandertalskog) društva, dugoj tranziciji od srednjeg do novijeg paleolita, ekonomskoj i socijalnoj adaptaciji do kraja pleistocena i početka savrevremenih klimatskih uslova, i konačno, uvodi u neolit zemljoradnički način života u Evropi. Pored toga Crvena Stijena posjeduje kulturne slojeve koji pripadaju bronzanom i gvozdenom dobu.
Ni jedan arheološki lokalitet na teritoriji Evrope ne posjeduje i ne pruža ovako širok spektar arheoloških mogućnosti i obećanja, čime ovo kulturno dobro ispunjava kriterijum jedinstvenosti i rijetkost u okviru svoje vrste.
Na ovom arheološkom lokalitetu mogu se pratiti promjene kultura i razvoj ljudskog društva i njegovog prirodnog okruženja u vremenskom intervalu od preko 150 hiljada godina do gvozdenog doba.

RED ROCK CAVE

Starting with the Paleolithic, Neolithic, Mesolithic and Metallic Age, the Red Rock archaeological site has the longest archaeological continuity in the whole Europe. The Red Rock is therefore potentially one of the most important archaeological sites on the continent.

The Red Rock Cave is an archaeological site from the Paleolithic Age. The cave was discovered in 1954.

The Red Rock is the most significant prehistoric site on the territory of Montenegro with more than 20 meter-thick cultural layers formed in the period from the Middle Paleolithic to the Bronze and the Iron Age.

The Red Rock provides an almost unique opportunity to discover information about the earliest organization of the Middle Paleolithic (Neanderthal) society, the long transition from the Middle to the New Paleolithic era, the economic and social adaptation until the end of Pleistocene and the beginning of the contemporary climate conditions, and finally, introduces the agricultural way of life in Europe during the Neolithic period. Furthermore, the Red Rock has cultural layers dating to the Bronze and the Iron Age.

No archeological site on the territory of Europe possesses or provides such a wide spectrum of archaeological potentials and capacities, which make this location meet the criteria of uniqueness and rarity in its category.
This archaeological site provides insight in the cultural changes, development of society and its natural surrounding until the Iron Age, within time span of more than150000 years.

31/10/2019

Selo Uvjeća se nalazi na 11 kilometara jugoistočno od Trebinja u oblasti Površ, u Hercegovini. Smješteno je na nadmorskoj visini od 500m, u uvali između dva brdovita vijenca, Doca i Burevca na jugu i Orlovića i Košara na sjeveru.

Ovaj prostor nikada nije potpuno istorijski istražen, s toga nije ni poznato tačno vrijeme nastanka prvih naseobina. U okolini sela nalaze se ostaci starog grčkog groblja i porušene crkve, na čijem mjestu je kasnije formirano današnje seosko groblje. Selo Uvjeća je godinama živjelo i postojalo daleko od civilizacije. Vodu i danas skupljaju iz kišnice, a struju su dobili tek 2000. godine. Nekada naseljeno sa stotinjak stanovnika, selo danas broji svega 2 stanovnika i jedno aktivno domaćinstvo. Uvjeća predstavlja jedan od rijetko očuvanih primjera autentične tradicionalne gradnje kamenom. Skoro netaknute kamene kuće, ognjišta, kreveti, zarobljena tradicija potakle su razmišljanja o selu kao ambijentalnoj cjelini vrijednoj zaštite, restauracije i konzervacije.

29/10/2019

Priznanje Kulturnom centru i partnerima za provođenje projekta „Život na granici BiH-Crne Gore / Stare staze bezvremenog nasljeđa i tradicije“.