01/10/2023
BALORES
Yá naide passa nesse camino
Silbas i scobas, quaije l tapóran
Mas quando you inda era nino
I porqui passei bezes sin tino,
Nunca essas silbas medróran.
Por todo l termo só medra monte,
Las tierras stán todas de adil,
Chougarços i toijos que inda onte,
Como nada hai que ls afronte
Cada um, yá pariu mais de mil.
Tamanha zgrácia, parece castigo!
Scachoran-se tulhas, cerroran l celheiro
Naide ara la tierra, naide fai por trigo
Por este andar corre-se l perigo,
De morrer fome, l mundo anteiro.
Cada beç mais, stamos pior.
L pobo diç l que pensa i que quier
Fala-se muito, en paç i amor
Mas chegando a la hora, nin por fabor
Se respeita nino, bielho ou mulhier.
L que mais amporta ye l nuosso ambelhigo,
I la soberba de ser mais amportante.
Squecemos ls balores, traímos l amigo
Tanto mos dá, seia nuobo ou antigo,
Queremos la nuossa streilha mais brilhante.
Félç Galhego