16/09/2026
SADDEX JEER AYAAN ISKU DAYAY
Sheekada Abdirahamaan Mohamed
Magacaygu waa Abdirahamaan Mohamed.
Waxaan ka soo jeedaa Ethiopia 🇪🇹. Waxaan ahay nin dhalinyaro ah oo aan weli guursan. Maanta waxaan ku noolahay guriga, anigoo aan haysan wax badan. Ma haysto shaqo joogto ah. Ma haysto guri aan anigu leeyahay. Mararka qaarna waxaan dareemaa inaanan haysan garab ama qof si dhab ah ii garab istaaga.
Laakiin waligay k**a aanan tegin riyadayda.
Waxaan Jigjiga ka baxay 2015, sababtoo ah waxaan doonayay inaan noloshayda wax ka beddelo. Waan yaraa, laakiin qalbigayga waxaan ku watay riyo weyn:
Waxaan rabay inaan nolol aan anigu leeyahay dhisto.
Waxaan aaday Soomaaliya, anigoo rajaynaya inaan helo shaqo iyo mustaqbal wanaagsan. Waxaan ka shaqeeyay dhismo, anigoo weli dhalinyaro ah. Gacmahayga ayaan ku shaqaynayay, sababtoo ah waxaan aaminsanaa in shaqo xalaal ah ay noloshayda beddeli karto.
Laakiin waxaan doonayay inaan horay u sii socdo.
Soomaaliya waxaan uga sii gudbay Boosaaso, anigoo u socda Yemen sannadkii 2017. Aniga iyo saaxiibkay waxaan soo marnay waddooyin adag. Waxaan la kulannay gaajo, cabsi iyo daal. Wax badan ma haysan, laakiin waan sii soconnay, sababtoo ah waxaan aaminsanayn in meel naga wanaagsan ay naga dambaysay.
Ugu dambayn waxaan gaaray Sacuudi Carabiya.
Waxaan is iri:
“Waxaa laga yaabaa in hadda ay nolosheydu is beddesho.”
Waxaan is iri:
“Waxaa laga yaabaa inaan halkan shaqeeyo oo aan mustaqbalkeyga dhisto.”
Laakiin noloshu waxay ii diyaarisay imtixaan kale.
Waxaan qabtay shaqo kasta oo aan heli karay. Waxaan ka shaqeeyay xoolo iyo geel. Waxaan ka shaqeeyay beeraha. Waxaan waday baabuur. Shaqo kasta oo xalaal ah oo aan heli karay waan qabanayay.
Si adag ayaan u shaqeeyay.
Laakiin lacagtii aan shaqeeyay way iga dhammaatay, ugu dambayntiina waa la i qabtay, waxaana la ii soo tarxiilay Ethiopia.
Waxaan ku soo noqday anigoo qalbi jaban—laakiin rajadaydu weli way noolayd.
MARKII LABAAD
Mar kale ayaan isku dayay.
Waxaan ku noqday Soomaaliya, waxaanan Boosaaso uga sii gudbay dhanka Yemen. Weli waxaan raadinayay isla waxii aan markii h**e raadinayay:
Fursad aan ku noolaado.
Fursad aan ku shaqeeyo.
Fursad aan mustaqbalkeyga ku dhisto.
Markan waxaan gaaray Oman.
Laakiin mar kale waa la i qabtay, waxaana dib loogu soo celiyay Ethiopia.
Waxaan u maleeyay inaan markii labaad fashilmay.
Dadka qaar waxay laga yaabaa inay i yiraahdaan:
“Waxaa laga yaabaa inuu iska quusto.”
Laakiin ma aysan ogeyn waxa qalbigayga ku jiray.
MARKII SADDEXAAD
Mar kale ayaan isku dayay.
Markii saddexaad waxaan ka baxay, waxaanan mar kale soo maray Boosaaso iyo Yemen, anigoo weli raadinaya nolol wanaagsan.
Ma haysan qof awood leh oo iga dambeeya.
Ma haysan lacag iga difaacda dhibaatada.
Ma haysan guri raaxo leh oo i sugaya.
Waxaan ahaa oo keliya nin dhalinyaro ah oo riyo qalbigiisa ku wata.
Ugu dambayn, mar kale waxaan gaaray Sacuudi Carabiya.
Waan shaqeeyay.
Waxaan ka shaqeeyay geel.
Waxaan ka shaqeeyay beeraha.
Waxaan waday baabuur.
Wax kasta oo shaqo ah oo aan heli karay waan qabanayay.
Waxaan xooggeyga oo dhan geliyay shaqada, sababtoo ah waxaan aaminsanaa in maalin uun dhibaatadaydu ay noqon doonto guushayda.
Laakiin mar kale waa la i soo tarxiilay.
Saddex safar.
Saddex isku day.
Saddex jeer ayaan qasab ugu noqday inaan noloshayda dib uga bilaabo meel eber ah.
Hadda waxaan joogaa Ethiopia.
Shaqo joogto ah ma haysto.
Guri aan leeyahay ma haysto.
Garab xoog leh oo i taageera ma haysto.
Mararka qaar waxaan nolosheyda eegaa oo waxaan is weydiiyaa:
“Goormay anigana fursaddaydu iman doontaa?”
Laakiin markaas waxaan xasuustaa wax kasta oo aan soo maray.
Waxaan xasuustaa waddooyinkii.
Waxaan xasuustaa gaajadii.
Waxaan xasuustaa cabsidii.
Waxaan xasuustaa maalmaha aan socday iyadoo jirkeygu doonayay inuu istaago.
Waxaan xasuustaa markii la ii soo celiyay, anigoo moodayay inaan ugu dambayn helay waddadii aan horay ugu socon lahaa.
Markaas waxaan fahmay hal arrin:
Fursado badan waan waayay, laakiin naftayda ma lumin.
Weli waan joogaa.
Weli waan dhalinyarahay.
Weli waxaan leeyahay riyooyin.
Weli waxaan aaminsanahay in noloshaydu is beddeli karto.
Waxaa laga yaabaa in sheekadaydu ku bilaabatay dhib iyo rafaad.
Waxaa laga yaabaa in waddadaydu ay ka dheeraatay oo ka adkaatay sidii aan filayay.
Laakiin ma aqbalayo in sannadahan adag ay yihiin dhammaadka sheekadayda.
Waxaan rabaa guri.
Waxaan rabaa shaqo xalaal ah.
Waxaan rabaa nolol deggan.
Waxaan rabaa inaan mustaqbal dhisto.
Waxaan rabaa inaan maalin maalmaha ka mid ah soo tooso anigoo og inaan wax aan gacmahayga ku dhistay leeyahay.
Uma baahni qof inuu ii keeno nolol fudud.
Waxaan u baahanahay oo keliya hal fursad oo dhab ah.
Hal fursad aan ku shaqeeyo.
Hal fursad aan wax ku barto.
Hal fursad aan cagahayga isku taago.
Sababtoo ah waxaan ogahay waxa ay tahay inaad wax walba lumiso, haddana subaxda xigta aad soo kacdo adigoo weli rajo qaba.
Magacaygu waa Abdirahamaan Mohamed.
Mar ayaan isku dayay.
Waan dhacay.
Laba jeer ayaan isku dayay.
Mar kale ayaan dhacay.
Markii saddexaad ayaan isku dayay.
Mar kale ayaan gurigii ku soo noqday.
Laakiin farqiga ayaa ah:
WELI WAAN ISKU DAYAYAA.
Safarkaygu ma dhammaan.
Riyadaydu ma dhiman.
Inta aan noolahay, waxaan aaminsanahay in weli waddo horay ii taallo.
Maalin maalmaha ka mid ah, waxaan dib u eegi doonaa cutubkan adag ee noloshayda, waxaana oran doonaa:
“Noloshu way i tijaabisay, laakiin ima jebin.”
Tani waa sheekadayda.
Tani waa dhibaatadayda.
Tani waa bilowga oo keliya. ❤️🇪🇹
