Poelman

23/10/2026

19/10/2026

Douwe dakpan vertelt…..

Gek.

Gekken en dwazen schrijven op deuren en glazen. Maar daarover later nog wel eens wat meer. Waar het hier om gaat heeft natuurlijk met het dak te maken. Een gek is namelijk zo’n draaiend geval die je zo nu en dan nog wel eens boven op een schoorsteen ziet staan, want waar rook is, is vuur. Maar die rook moet wel worden afgevoerd en om de trek te bevorderen en om te voorkomen dat er regen en sneeuw naar binnen komt heeft men zo door de jaren heen van alles uitgevonden.

Met de komst van de moderne houtkachels, terrashaarden en hot-tubs is die gek weer actueel. Vroeger was dit een vreemd uitziend geval gemaakt van zink, en nu zijn er hele mooie modellen verkrijgbaar in rvs.

Maar het begon natuurlijk met zware schoorsteenpotjes van gebakken klei. In heel veel maten en soorten en heel vaak geglazuurd.
Vooral in de periode 1900-1930 zijn er hele mooie schoorsteenpotten gemaakt die eigenlijk altijd zijn voorzien van een kapje wat er afgedraaid kan worden zodat men het rookkanaal schoon kan maken.

Een vreemde uitschieter is de stenen schoorsteenpot in de vorm van de letter H, ook weer bruin geglazuurd. En vreemd genoeg bestaat exact diezelfde variant ook in asbest!
Natuurlijk in asbest, want asbest is immers bestand tegen hoge temperaturen.

Ook dat eenvoudige metalen kapje, wat nog op heel veel schoorstenen staat is, te vinden in een asbest uitvoering. Vandaag de dag zijn er dakpannen verkrijgbaar die speciaal gemaakt zijn voor het afvoeren van rookgas e.d.

Deze dakdoorvoer pannen hebben een groot g*t in de dakpan woordoor een metalen schoorsteen buis kan worden geschoven, voorzien van een metalen mantel.

Geregeld komen er klanten in Grootegast die op zoek zijn naar een onderdeeltje van zo’n oude stenen schoorsteenpot, maar het is een moeilijke materie: alles heeft minstens 100 jaar in weer en wind gestaan.
Vaak zijn die kapjes die losgedraaid kunnen worden uit de bajonetsluiting kapot gevroren of simpelweg weggewaaid. Maar er zijn zoveel maten en soorten dat zoiets bijna nooit lukt. Ook weten heel veel mensen niet dat die schoorsteenpotjes met de onderkant in de specie zijn gezet en daardoor vrijwel nooit meer geschikt voor hergebruik.

Soms lukt het nog eens door een potje met een grotere diameter over de oude/kapotte pijp te zetten en die met speciale lijm of kit vast te zetten zodat in ieder geval het aanzicht weer klopt.

13/10/2026

Douwe dakpan vertelt….

Puin?

Na decennia dienst te hebben gedaan op het dak , en soms zelfs eeuwen, is er een moment dat dakpannen van het dak gaan. Soms omdat ze echt versleten zijn, soms omdat de woning wordt gesloopt, en soms omdat men simpelweg een andere soort of kleur dakpan wil.

Het sorteren van die partijen is vooral bij de oudere soorten best nog wel eens moeilijk, maar hoe dan ook: er komt een deel in de puinbak en die wordt weer geleegd bij de puinbult. En die wordt op zijn beurt weer vermalen tot menggranulaat voor o.a. de wegenbouw. Daarover later meer.

Maar soms zijn er ook andere mogelijkheden voor die vrij gekomen pannen. Want soms zie je ze als borderrand gestapeld in een tuin, soms als een watergootje in een watervalletje in de tuin, en soms ook wel als afdekking op een gemetselde muur.

Ooit zag ik een nokpan als een soort weldorpel in een muur gemetseld, als een soort beschermkap boven een smal raampje. Toen ik de foto wat beter bekeek zag ik nog een mooie misser van de metselaar. Boven het raam is een muuranker te zien en achter dat muuranker komen de onderste lagen van een zogenaamde boerenvlecht bij elkaar. Niks mis mee zult u denken, maar voor mij is het heel storend als die twee punten van de onderste rijen op elkaar liggen i.p.v. tegen elkaar! Blijkbaar was de boel niet goed uitgerekend en zat er niks anders op dan die ene laag over de andere te laten lopen. Hij had het ook kunnen oplossen door aan de rechterkant één laag minder te metselen. Maar ook dat is dan duidelijk te zien.

Dakpannenpuin is trouwens helemaal niet eens zo geschikt voor een puinbreker omdat het eigenlijk te zacht is en gaat “plakken” aan de zware metalen platen in de puinbreker. Vaak wordt het dan ook opgemengd door de kraanmachinist door een partij hardere stenen.

Maar vanwege de circulaire beweging op het afvalgebied zijn er ook proeven gaande met dakpannenpuin. Zo lopen er proeven om het rode dakpannenpuin zover te vermalen dat het gebruikt kan worden als gravel op tennisbanen. En daarnaast wordt het al een aantal jaren gebruikt als vulling voor schanskorven. Dit zijn soort gazen manden die gevuld worden met dakpannenpuin en daarna als een soort wand worden gestapeld langs snelwegen, en ook al onder water als een soort verzwaring.

Een soortgelijk gebruik zie je de laatste tijd ook als een soort muur afscheiding in tuinen. Hiervoor woorden vaak gegalvaniseerde bouwstaal netten gebruikt die aan weerszijden van hardhouten p***n worden gemonteerd waardoor een ruimte ontstaat van 7 tot 10 cm. Die ruimt wordt dan vervolgens opgevuld met dakpannenpuin. Vaak gesorteerd in steenrood of blauwgrijs (gesmoord).
Een prachtig initiatief, helemaal passend bij deze tijd. Maar het is natuurlijk maar een druppel op de bekende gloeiende plaat. Het overgrote deel zal nog steeds verdwijnen onder bestratingen en snelwegen.

26/09/2026

Onze containerauto's staan vandaag bij de Truckshow in Stroobos, alle deelnemers en belangstellenden heel veel plezier toegewenst!

21/09/2026

Douwe dakpan vertelt….

Dokken.

Soms komen er pannen binnen met aan de achterkant witte cementresten, meestal in een soort vierkant model. En dan weet iedere dakpannenhandel meteen dat het om een partij zéér oude dakpannen gaat. Dan gaat het altijd om de Oude Holle, ook wel Oud Hollands genoemd.

Deze pannen bestaan al sinds de 14e eeuw en werd tot de komst van de stoommachine met de hand gemaakt. Handvorm pannen zijn daardoor (zeer) onregelmatig van vorm en waren in het begin dan ook niet waterdicht te krijgen op het dak.

Daar was een eenvoudige oplossing voor gevonden: dokken. Dokken bestaan uit een handjevol rietstengels die in een bepaalde vorm worden gebonden en geknoopt zodat ze onder de dakpannen konden worden gelegd onder het deel waar ze over elkaar heen liggen.

Dit is een zeer specialistisch vak en komt bijna niet meer voor. Later werden de pannen aan de binnenkant van het dak vaak aangestreken met een soort kalkmortel om de naden en kieren weg te werken, het (aan)gestreken dak. Als die pannen van het dak worden gehaald blijft er vaak een deel aan de pan zitten.

Met de komst van het houten dakbeschot werd het al een stuk beter, en sinds de komst van de vele andere dakpannenmodellen zo rond 1880 was het dak nagenoeg dicht. Zo dicht zelfs dat er te weinig frisse wind onder de pannen kwam waardoor de boel niet meer goed ventileerde, en dus kwam er de ventilatie dakpan.

Een dakpan met veelal een langgerekt neusje, of een bol met daarin g*ten. Bij sommige soorten is het gewoon een halve bol met en open onderkant, zoals bijvoorbeeld bij de Romaanse pan. Vandaag de dag zijn er zogenaamde mussen pannen en vleermuizen pannen te koop waarvan de onderkant van de bolling is dichtgemaakt met in het midden een g*t zodat de beestjes er doorheen kunnen komen, en waarvoor je stevig moet dokken 😉

Zo nu en dan kom ik ventilatie pannen tegen waarvan de onderkant van dat snuitje is weggebroken zodat het ook de functie heeft van een mussen pan. Maar omdat er zoveel soorten dakpanmodellen zijn gemaakt bestaan er heel veel soorten modellen en vormen, variërend van een volledig open bolling tot een veelvoud van gaatjes en gleufjes.

Ooit heb ik een klant doorverwezen naar de HEMA omdat hij vroeg of we ook gaatjespannen op voorraad hadden ;-) Hij bedoelde natuurlijk een ventilatiepan en die zijn echt met heel veel gaatjes ontworpen. Ook de latere betonpannen/sneldekpannen moesten natuurlijk ventilatiepannen hebben omdat die pannen totaal geen wind doorlaten op het dak. En ook zij zijn er in geslaagd om heel veel soorten te ontwikkelen van een betonnen snuitje en een klein plastic bolletje tot een complete plastic opbouw.

Toen er een poos terug een mega partij dakpannen binnenkwam in Grootegast door de overname van een handelaar in Hoogeveen, kwamen er ook weer vele honderden ventilatie pannen binnen en had ik mooi even de gelegenheid om wat modellen te fotograferen.

Voor de Friese golfpan en de vlakke Friese pan bestaan geen ventilatiepannen, maar toch kwam ik onlangs een mooie oplossing tegen: een gloednieuwe zwart geglazuurde Friese golfpan waarin een opening was gezaagd waarin een plastic kapje was gelijmd. Waarschijnlijk een verplichting bij de renovatie van een woning.

16/09/2026

Douwe dakpan vertelt…

Erfgoed in Grootegast

Kruispannen hebben binnen de dakpannenindustrie toch wel een eigen plekje, en daar zijn een aantal redenen voor. In de eerste plaats het afwijkende model met aan de onderkant het kenmerkende “snuitje” of bolletje.

En dat heeft te maken met het feit dat deze dakpan halfsteens gelegd wordt: er wordt gestart met een originele halve pan en daarna hele pannen. De rij eronder begint met een hele pan, maar doordat deze pan dan als het ware over twee pannen zou vallen is er een bolletje gemaakt waardoor er ruimte genoeg is om over die twee pannen te dekken.

Wonderbaarlijk genoeg zit dat snuitje niet bij alle pannen precies in het midden, maar soms meer naar één van de zijkanten. Door dit verband van de pannen zijn ze zeer stormvast, waardoor ze ook wel stormpan worden genoemd.

Daarnaast is het een klein model dakpan. Normaal gaan er zo’n 16 st. in een m2, maar van de kruispan 21 tot 24 st.
Bovendien werden ze naast de steenrode, blauwgrijze, en zwart en bruin geglazuurd ook in meerdere kleuren geleverd, zoals spierwit, groen, geel en blauw.

En toch zijn hier ook nog weer uitzonderingen op gemaakt. Want ergens in de immense voorraad dakpannen in Grootegast staan een paar kratjes met zéér bijzondere dakpannen: groen geglazuurde mini dakpannen! Ze staan er al vele jaren, en zullen er waarschijnlijk nog vele jaren staan. Want dat is het gevolg van het feit dat iets zéér zeldzaam is: er zijn bijna geen klanten voor te vinden.

Als dakpannenhandelaar weet ik natuurlijk dat “de koopman is geboren”, maar ik weet onderhand ook wel dat het pas waarde heeft als die koopman het ook echt heeft gekocht en betaald. Dat is een nadeel van dakpannenhandel: sommige zaken staan lang op voorraad.

Maar waarom werden ze ooit gemaakt? In ons land zijn ze volgens mij maar door 3 fabrikanten gemaakt: O&Z van 1908 tot 1921, Van Oordt van 1902 tot 1920 en Van Rijn en Kloot van 1907 tot 1920, toevallig alle drie uit Alphen aan de Rijn. Een periode waarin heel veel uitzonderlijk en buitenissige daken zijn gelegd, maar dan nog.

Er is ooit een mal voor gemaakt, ze zijn maar beperkt gemaakt en doordat er zoveel in een m2 gaan was het zeer duur.

Maar de andere variant bestaat ook: een kruispan die juist groter is dan de gemiddelde pan. In dit geval een pan uit Fryslân van dezelfde fabrikant als de vierkante dakpan, n.l. PIETER HELDER. En ook hierbij vraag ik mij dan af waarom dit werd gedaan. Was het om een eigen marktaandeel(tje) te maken?

Het maken van het normale formaat was natuurlijk ook wel een optie, maar vrijwel alle grote en bekende merken had dit al in hun assortiment. Hoe dan ook, ze zijn er in soorten en maten. Op de foto met de 3 soorten naast elkaar heeft de middelste pan de normale afmeting, links de mini en rechts de grotere variant van Helder.

En natuurlijk bestaan er onderpannen, bovenpannen, glazen pannen, linksdekkende pannen en zelfs pannen met op de achterkant een jaartal.

Het schijnt dat er in de buurt van Dokkum een verzamelaar bezig is met het vinden van opeenvolgende jaartallen! En die 2 kratjes mini pannetjes in Grootegast? Stikduur maar onverkoopbaar. Of is het andersom: zo zeldzaam dat de prijs niks meer uitmaakt?

08/09/2026

Douwe dakpan vertelt……

Eenvoud.

Zelfs in de dakpannenwereld zijn ze bezig met het opwekken van stroom! Die oude dakpannen zijn natuurlijk mooi, maar toch moet ik eerlijk toegeven dat ik die uitvinding van die miniatuur zonnepaneeltjes in een dakpan best bijzonder vind! Want hoeveel denkwerk, energie en geld moet het gekost hebben om dit te ontwikkelen? Echt één dakpan met één zonnecollectortje en één snoertje? Een prachtige uitvinding, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat dit soort uitvindingen ooit door de handen komen van een dakpannenboer.

Want goed bekeken is het natuurlijk heel kwetsbaar: iedere dakpan zit met een snoertje en een stekker weer verbonden aan een ander snoer die dan de opgewekte energie naar de meterkast brengt. Heel veel zaken die fout kunnen gaan. En omdat het nog niet veel toegepast wordt is het ook behoorlijk duur.

En daarnaast zijn er natuurlijk nog gewoon de problemen die ieder pannendak kan overkomen: zware stormen, hagelbuien, beschadigingen door bomen etc. Is dat allemaal na bijvoorbeeld 10 jaar nog te herstellen? Zijn er dan nog vervangende dakpannen leverbaar? Bestaat de leverancier/fabriek nog wel? Of zijn ze dan al uit productie genomen i.v.m. tegenvallende resultaten?

Natuurlijk heb ik zo’n technisch wondertje even in handen gehad en goed bekeken, en het is echt heel bijzonder. Maar eerlijk gezegd zie ik hier geen toekomst in. Het is allemaal heel kwetsbaar.

En hoe anders is het dan om al die ouderwetse oplossingen van weleer eens goed te bekijken. En dan valt het op dat het heel vaak om gietijzeren en smeedijzeren zaken gaat.

Zoals bijvoorbeeld dat kleine ijzeren ringetje wat bevestigd zit in een klein oud plavuisje, een estrik. Met veel geduld is er een gaatje geboord in dat plavuisje en daar is een ijzeren ringetje in gezet. Waarvoor mag je dan zelf bedenken, want hoe vaak wordt iets aan de vloer vastgezet? In dit geval blijkbaar héél vaak, want het ringetje is zó vaak gebruikt dat het aan beide valrichtingen letterlijk in de plavuis is gesleten!

Of bijvoorbeeld dat kleine ijzeren scharniertje, afkomstig uit een bedstee deurtje. Dit soort scharniertjes bestaat uit twee haakse plaatjes ijzer: eentje werd in het hout geslagen en vervolgens vastgezet met spijkertjes, en eentje vormde het scharniertje aan de zijkant van het deurtje.
Heel simpel, maar zéér effectief. Want wie nu denkt dat je dat scharniertje er met een klauwhamer of breekijzer wel eventjes af kan halen komt bedrogen uit! Zodra je een beetje kracht zet op die zijkant breekt meteen een deel van de plank omdat het té vast zit in die plank.

En dat is een wezenlijk verschil met de latere scharnieren omdat die allemaal gewoon óp de zijkant van het deurtje zitten en niet erin! Zo simpel te maken en toch zo sterk. En als ik dan zo die prachtige en duur ontwikkelde dakpan met geïntegreerd zonnepaneeltje zie is er toch wel een groot verschil met die ijzeren voorwerpjes van weleer. Er zullen vrijwel zeker geen octrooien en subsidies verbonden zijn aan al dat mooie vakwerk van vroeger.

25/08/2026

Douwe dakpan vertelt……

Bakstain in Groninger Museum.
Onlangs was in het Groninger Museum een tentoonstelling te zien met de naam “Bakstain”. Nu ben ik een echte pannenboer, maar ik heb ook wel wat verstand van die rode Grunneger stain. En laat dat nu precies een heel groot onderdeel zijn van de voorraad gebikte stenen bij Poelman!

Fryslan heeft de kenmerkende Friese geeltjes, gemaakt van geel bakkende klei, en de provincie Groningen heeft dan de rode stenen, gemaakt van rood bakkende klei. En die kleur is vooral het gevolg van het ijzergehalte in die klei. Dat er een kleuren variëteit is van bijna zacht roze, via donkerrood naar vrijwel zwart heeft te maken met het bakproces en de uiteindelijke sortering.

Bij het leeghalen van de ovens werd heel goed gekeken naar de kleur, die ook de hardheid aangaf. De buitenste lagen uit die tunnels waren vaak te warm geweest waardoor ze bijna aan het smeltpunt kwamen: ze gingen vervormen en werden donkerbruin of zwart van kleur. Die hele donkere stenen werden gebruikt voor de traslagen van gebouwen omdat die nagenoeg geen vocht opnemen.

Daarna kwam een sortering voor de wegenbouw: de bekende rood-zwart gevlamde straatklinkers. En daarna kwamen de sorteringen voor de muren: rood voor de buitenmuren en de zachtere kleuren voor de binnenmuren. Die zijn meestal zachter en ook wat groter omdat ze niet genoeg warmte hebben gehad in de oven. Die werden vaak ook gebruikt als zogenaamde achterwerkers in steens gemetselde muren. Ze wisten vroeger echt wel wat ze deden!

Wekelijks worden er vele rode Groninger stenen gebikt en gesorteerd en dan komt er zo nu en dan wel eens wat leuks tevoorschijn. Afgelopen week kwam er een partijtje stenen binnen die nogal afwijkend van kleur zijn en bovendien ook niet maatvast. Dan is het meteen duidelijk: te warm geweest! Het partijtje was overwegend donker van kleur, maar hier en daar zaten er vreemd genoeg bijna geel gekleurde stenen tussen! Geverfd? Nee, zó warm geweest in de oven dat ze bijna tegen het verbrandingspunt van de klei zijn gestookt waardoor steen bijna overgaat in glas! Prachtig om te zien, en iets wat heel weinig voorkomt
Maar er kwamen nog meer leuke stenen onder de metselkalk vandaan. Zoals bijvoorbeeld een tiental stenen met pootafdrukken van verschillende dieren. Ooit zo ontstaan toen de stenen lagen te drogen, nadat ze waren gevormd maar nog voordat ze werden afgebakken. En natuurlijk weer eens een steen met een naam en een datum. Maar vreemd genoeg waren deze er ingezet vóórdat deze werd gebakken, dus door één van de personeelsleden van de steenfabriek. Meestal zijn het namen die door bewoners in de muur worden gekrast. Dit zijn van die zaken die voor de steenbikkers wat afleiding geven. Er worden natuurlijk wel vaker stenen gevonden met een merk, maar die zijn vaak van latere datum en fabrieksmatig aangebracht.

17/08/2026

Douwe dakpan vertelt….

Het wiebertje van Helder.

Alweer een bijzondere dakpan, een vierkante, geribde dakpan. In de handel staat deze dakpan bekend als de Helderpan, omdat de pan zo rond 1890 werd ontwikkeld door Pieter Helder uit Dockum.

Het is een vierkante pan met verticale lijnen voor een betere afwatering en de pan ligt in ruitvorm op het dak. De pan hangt dan ook met een nok aan één van de punten, aan de panlat. Dit heeft tot gevolg gehad dat men ook originele halve pannen moest maken voor onder de nok en halve pannen voor de onderkant, boven de goot.

Het bijzondere is dat er géén halve linker en rechter pannen zijn: die moest men ter plekke zelf zagen of knippen.
Men maakte in het begin alleen maar vlakke pannen, dus zonder die verticale ribben. Dakpannenfabriek Nieuw Werklust in Hazerswoude heeft die verticale lijnen ontworpen die nu zo duidelijk aanwezig zijn.

Nu heb ik toch al miljoenen dakpannen door mijn handen gehad maar heb nog nooit een platte pan van Helder gezien, laat staan eentje met de naam op de achterkant.

Naast die vierkante pan werd er nóg een andere soort dakpan gemaakt in Dokkum en dat was de kruispan. Daar staat de naam van Helder dan wél weer op. Die vierkante Helderpan schijnt dan weer afgeleid te zijn van Duitse voorbeelden.
In onze buurlanden zijn er heel veel ruitvormige pannen, die zowel op het dak en ook als gevelbedekking worden gebruikt. Dit betreft een meer “uitgezakt” model hebben en zijn bovendien van cement gemaakt en NIET gebakken.

In de omgeving van Dokkum zijn nog heel wat daken te vinden met de Helderpan vrijwel altijd in de zwart geglazuurde versie. Ze werden net als de kruispan van Helder ook gemaakt in steenrood en blauwgrijs gesmoord tot de productie in 1915 stopte.

De fabriek stond net buiten de stadsgrenzen van Dokkum aan de Hantumerweg naast de stadsgracht van Dokkum. De fabriek werd gesloopt en vele decennia later werd hier een parkeergarage gebouwd die terecht de naam ’t Panwurk kreeg. De sterkte van deze betonnen parkeergarage was stukken slechter dan de dakpannen die hier ooit werden gemaakt want recent is het bovendek er af gehaald vanwege instortingsgevaar!

Zo nu en dan is er dan nog wel vraag naar deze bijzondere Friese pan en ondanks het feit dat ze niet extreem zeldzaam zijn, worden deze dakpannen weer nieuw gemaakt. O.a. Kleiwarenfabriek Dijkstra in Sneek had hier een mal voor gemaakt. Die fabriek is intussen overgegaan in de handen van de Albarello .

Daarnaast zijn er nog een paar handelaren in ons land die deze markante pan kunnen leveren, maar van hen weet ik bijna wel zeker dat zij de pannen in het buitenland produceren. De familie Helder waren destijds bekende molenaars, houthandelaren en hadden meerdere bestuursfuncties, maar hadden destijds natuurlijk nooit kunnen denken dat hun vierkante dakpan in het buitenland zou worden geproduceerd!

12/08/2026

Douwe dakpan vertelt….
PEB
Was PEB destijds nu zo eigenzinnig of was het dakpannenproducent De Valk?

Vorige week liep een ouder stel rond op de dakpannenafdeling. Nou, als u ze niet heeft dan heeft niemand ze! Dat horen we bijna dagelijks, want de voorraad is inderdaad heel groot. Maar dat is het aantal soorten dakpannen ook. En soms zijn mensen op zoek naar iets wat niet al te vaak gemaakt is. En dat was nu ook het geval.

Het ging om de gevelpannen voor de Romaanse pan van Dakpannenfabriek De Valk. Nu wordt er een onderscheid gemaakt tussen groot en klein Romaans, maar bij de Valk bestaat die kleine variant NIET. Wel is er ooit een kleinere, Romaanse pan gemaakt voor de ouderwetse transformator huisjes van het PEB, het Provinciaal Elektriciteits Bedrijf, later NUON en nu Liander.

Vaak zijn het van die kleine karakteristieke gebouwtjes: loeiharde roodzwarte stenen en zwart Romaanse dakpannen. En die dakpannen en gevelpannen van die stroomhokjes, zijn echt iets kleiner dan de normale versie. Op het oog maar amper te zien, maar wél aan de achterkant van de pan, want daar staat in hoofdletters DE VALK, en niet Dakpannenfabriek De Valk. Die transformatorhokjes raken nu door de netverzwaring en het plaatsen van nieuwe stations overbodig en dat was hier ook het geval.

Het hokje stond op hun erf, en was nu door hen afgebroken. De dakpannen wilden ze opnieuw gebruiken en nu pas kwamen ze er achter dat het toch wel wat moeilijk was. Want ook de Romaanse dakpannen van hun PEB huisje zijn natuurlijk iets kleiner. Een simpele zoektocht wordt dan ineens een hele opgave.

Maar was het nu het PEB die deze pan ontwikkeld heeft voor die stroomhuisjes, of had De Valk deze variant zelf al ontwikkeld en aan het PEB toegezegd? Geen idee, maar wie er mee te maken heeft, heeft toch echt wel een probleem omdat die grotere versie hier echt NIET bij past. Dakpannenfabriek De Valk heeft best wel bijzondere en sterk afwijkende dakpannen gemaakt, zoals de dubbel Romaanse pan en de Gothische pan. Maar een echte kleine, Romaanse dakpan hebben ze nooit gemaakt….